Alles over Taal

Alles over Taal

Alles over Taal biedt inspiratie voor uw lessen voor en door docenten Nederlands. Deel uw ervaringen uit de klas, lestips en allerlei leuke weetjes met uw collega's. Bezoek www.allesovertaal.nl voor gratis lesbrieven en boekbesprekingen. Wilt u het nieuwste lesmateriaal direct ontvangen? Meld u aan voor de nieuwsbrief.

29-10-13

Op werkweek met mavo 3

Pfff, de titel alleen al wekt verschillende gevoelens op: ‘Op werkweek met mavo 3, je moet er maar zin in hebben’ of ‘hè ja, leuk!’ naast ‘dodelijk vermoeiend’. Ik had er reuze veel zin in, het was onwijs leuk en ja, ik ben erg moe. Na de eerste zes weken van dit schooljaar zijn we vorige week met 84 mavo 3 leerlingen afgereisd naar een waddeneiland.
Op school werd vanuit verschillende vakken de aftrap gegeven. Op het eiland moesten de leerlingen opdrachten uitwerken. Tijdens een carrouselrooster hebben ze grondboringen gedaan, de vuurtoren geschetst en getekend, de economische structuur van een winkelstraat in kaart gebracht, een bezoek gebracht aan een museum, aan de hand van windrichting en snelheid de juiste vaarroute via een portofoon doorgegeven, in een boot van de KNRB een stuk de open zee op geweest, flessenpost verstuurd, een schrijver ondervraagd, op het wad gelopen en aanzichten en dwarsdoorsneden gemaakt van het strand en de duinen. Een hele hoop voor pubers. Maar wat hebben zij hun talenten laten zien!

Waar wij als groepje doorgewinterde werkweekgangers deze week deels cynisch tegemoet keken, hebben alle 84 leerlingen ons versteld doen staan. De eerste dag waren er drie te laat voor het eten, de rest van de week was iedereen op tijd. Wat zeg ik, minimaal vijf minuten te vroeg! Geen onvertogen woord gehoord. Terwijl daar soms best reden toe was. Op het eiland wonen geen allochtonen. Van de 84 leerlingen die wij meenamen zijn er 64 allochtoon. De houding van de eilanders was lang niet altijd positief. En nu verwoord ik dit mooi. Om met eigen ogen deze houding te ervaren, vond ik schokkend. Het toppunt was toen er drie Marokkaanse jongens in een winkelstraat een opdracht voor economie uitvoerden. Zij moesten o.a. de prijs van de producten in kaart brengen. Zij liepen een winkel binnen en vroegen aan de verkoopster wat het duurste product in de winkel was. De mevrouw liep gillend naar buiten. Een docent vroeg wat er aan de hand was. Zij antwoordde: “Er lopen drie Marokkanen mijn winkel in en zij vragen naar het duurste product. Dat kan ik alleen maar wantrouwen!” De docent was met stomheid geslagen. De leerlingen haalden hun schouders op en liepen dapper naar de volgende winkel. Zij wilden namelijk hun opdracht goed uitvoeren.

Een groots compliment kreeg ik toen de conclusie van een groepje leerlingen was dat ik ook een allochtoon ben (ik heb een Indische moeder). Ze blèrden naar elkaar dat ik er een van hen was. Een werkweek laat zoveel meer van leerlingen zien dan dat we meekrijgen in de les. En van collega’s. Je begrijpt waarom die docent zo populair is. En ineens snap je ook het gemopper van leerlingen wat beter. De pretoogjes van de aardrijkskundedocent toen groepen leerlingen vast kwamen te zitten in het wad. Mijn eigen heimwee. De opwinding in de bus toen we bijna thuis waren…  Dan bevind je je niet langer in een bus met pubers, maar met kinderen. Snel bedanken, soms met een hand of zelfs een knuffel en gauw met papa, mama, broer of zus mee naar huis. Het meisje dat deze week de onverschilligste houding had, was in tranen. Niemand kwam haar ophalen. Het is gelukt iemand bereid te vinden haar thuis te brengen. Maar ons docentenhart was gebroken. Het weekend had ik echt nodig om bij te slapen. Maar wat was het gaaf! Nog steeds geniet ik na. In mijn lessen lachen we nog om dingen die op het eiland gebeurd zijn. Het is vol geworden in mijn hart.

Caroline Wisse-Weldam, docente Nederlands St-Gregorius College, Utrecht

Geen opmerkingen:

Een reactie posten